Özür Dileriz Öğretmenim

Ekim 14, 2008 · Kategori: Uncategorized

Elimde 10 kiloluk bilgisayar çantası; ve içinde en az 3 kitap, koştur koştur okul kapısından içeri giriyorum, aklımda da ‘inşallah geç kalmadım’ duasıyla üstelik bir de nöbet günü…
Okul büyük; öğrenci çok; oynayan, zıplayan, çarpan, düşen kalkan… Öğrencileri güçlükle sınıfllarına yerleştirdim… ve nihayet sınıftayım… Sabaha yeni başlamama rağmen; bu ne yorgunluk üstümdeki… ama küçük mavi şirinler öyle mi… benim sıfır enerji olarda ise milyon tane… hiçbirinde sabah mahmurluğu yok…
Yok bugün farklı.. Ya onlarda bir şey ters ya da bende…çünkü bugün daha bir beni dinlemez oldular… Üstelik o ağır bilgisayar çantası da onlar içindi çünkü şarkı öğretecektim çok istemişlerdi… Peki neden umursamıyorlardı… Her sınıfta kolayca işlediğim dersi bu sınıfta neden güç bela işliyordum… Neden bu sınıfta daha çok yoruluyordum… Bugün ise anladım ki benim onlara kızmamam ” aman boşver çalıkuşunun dersi zaten” düşüncesi doğurmuş onlarda… Otoritenin sert bakışlarla yada cezalarla olduğunu düşünen beyinleri, biz mi oluşturuyoruz acaba diye kendimi suçladım… Memnuniyetsizliğimi ifade ederken , yüz ifadem nasıldı bilmiyorum ama sınıfta çıt yoktu bu sefer de… Kırgın olduğumu belirttim… Ve malesef kafamdaki ”bu sınıfa nasıl ulaşabilirim” düşünceleriyle merdivenlerden aşağı inecekken, bir öğrenci grubu beni durdurdu… Şaşırdım; okulda yeni olduğum için teneffüslerde öğrencilerle pek muhabbetim olmuyordu… Bir baktım benim mavi şirinler… kafaları önlerinde; koridorda; hep bir ağızdan: ”Özür dileriz Öğretmenim… ”
Bütün yorgunluğum geçti, düşük suratımda gülücükler… 2.ders nasıl güzel geçti nasıl zevkli işledik dersi anlatamam… Bir çift söz günümü nasıl da değiştirdi…